ฟักเขียวแก่ มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า มะฟักหอม (แม่ฮ่องสอน), ฟักขี้หมู ฟักจิง มะฟักขม มะฟักหม่น มะฟักหม่นขม (ภาคเหนือ), บักฟัก (ภาคอีสาน), ฟัก ฟักขาว ฟักเขียว ฟักเหลือง ฟักจีน แฟง ฟักแฟง ฟักหอม ฟักขม (ภาคกลาง), ขี้พร้า (ภาคใต้), ตังกวย (จีน), ดีหมือ ลุ่เค้ส่า (ชาวกะเหรี่ยง), หลู่ซะ (กะเหรี่ยงเชียงใหม่), หลู่สะ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน), หลึกเส่ (กะเกรี่ยงแดง), สบแมง (เมี่ยน), ฟักหม่น ผักข้าว (คนเมืองล้านนา) เป็นต้น ฟัก จัดเป็นพืชล้มลุกจำพวกไม้เถาเช่นเดียวกับบวบ มะระ หรือแตงชนิดอื่น ๆ มีถิ่นกำเนิดไม่แน่นอนระหว่างทวีปเอเชีย แอฟริกา และอเมริกา เพาะปลูกกันมากในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียตะวันออก และเอเชียใต้ ลักษณะของผลจะเป็นรูปทรงกระบอกปลายมน มีสีเขียวแก่จะเรียกว่า "ฟัก" ถ้าเป็นพันธุ์เล็กผิวมีสีเขียวอ่อน ๆ เราจะเรียกว่า "แฟง" หรือ "ฟักแฟง" (ภาพซ้าย) แต่ถ้าเป็นพันธุ์ที่ลักษณะของผลค่อนข้างกลมสีเขียวแก่ ๆ จะเรียกว่า "ฟักหอม" (ภาพขวา) หรือถ้าเป็นพันธุ์ที่รสขมเราจะเรียกว่า "ฟักขม" เป็นต้น (เดชา ศิริภัทร)
สรรพคุณ แก้แมลงสัตว์กัดต่อย ช่วยถอนพิษ แก้คัน ช่วยรักษาผิวหนัง ช่วยรักษาริดสีดวงทวาร แก้ฟกช้ำ แก้แผลบวม แก้แผลอักเสบ แก้บิด แก้ท้องเสีย แก้ท้องอืด แก้ร้อนใน แก้กระหายน้ำ แก้ไอ ช่วยขับเสมหะ แก้ไข้ แก้ธาตุพิการ โลหิตเป็นพิษ แก้บวมน้ำ หลอดลมอักเสบ ช่วยขับปัสสาวะ ช่วยรักษาทางเดินปัสสาวะอักเสบ แก้ท้องเสีย ช่วยป้องกันโรคมะเร็ง ช่วยป้องกันโรคเบาหวาน ช่วยป้องกันไขมันในเลือดสูง ช่วยบำรุงผิวพรรณ ช่วยป้องกันโรคหลอดเลือดอุดตัน ช่วยป้องกันโรคโลหิตสูง ช่วยป้องกันโรคโลหิตอักเสบ ช่วยรักษาวัณโรค ช่วยรักษาโรคหอบหืด ช่วยบำรุงปอด ช่วยรักษาลำไส้อักเสบ เป็นยาระบายอ่อนๆ ช่วยบำรุงไต ช่วยรักษาไตอักเสบ
Thai
English
Home
Chat
